تہ دام بھي غزل آشنا رہے طائران چمن تو کياجو فغاں دلوں ميں تڑپ رہي تھي، نوائے زير لبي رہيترا جلوہ کچھ بھي تسلي دل ناصبور نہ کر سکاوہ گريہ سحري رہا ، وہي آہ نيم شبي رہي